Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2020/4989 E. 2021/1943 K. 25.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4989
KARAR NO : 2021/1943
KARAR TARİHİ : 25.02.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine; 13/11/2018 tarihli ek karar ile kararın kesin olarak verilmiş olması nedeni ile istinaf talebinin reddine karar verilmiş, ek kararın davalının vefatı nedeni ile yasal mirasçıları tarafından temyizi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı firma ile aralarında 10/07/2014 tarihinde işbaşı eğitim programı sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin kapsamının 4 adet katılımcıya “satış elemanı” mesleğine ilişkin işbaşı eğitim programı verilmesi olduğunu, sözleşmenin ihlali nedeni ile kursiyerlerin zaruri giderleri ile sigorta prim tutarlarının toplamı 3.660,96TL. alacaklı olduğunu, bu bedelin temerrüt tarihinden itibaren hesaplanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 3.462,55TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline, miktar itibari ile kesin olmak üzere karar verilmiş; hükme karşı davalı tarafından istinaf dilekçesi verilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile davalının istinaf talebinin reddine temyizi kabil olarak karar verilmiş; ek karar, davalının vefatı nedeni ile mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece; 02/06/2015 tarihinde mahkemenin yetkisizliğine, Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş olup, kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 24/05/2017 tarihli ve 2016/2582 E., 2017/6364 K. sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
6100 sayılı HMK’nun 373/4 ve geçici 3. maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.
Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta; Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı Yargıtay incelemesinden geçerek bozulduğundan aynı mahkeme tarafından yargılama yapılıp karar verilmiştir. Bu nedenle bozma üzerine verilen bu ikinci karar temyiz incelemesine tabidir. Kararın istinaf incelemesine tabi olduğu belirtilerek miktar yönünden kesin olarak karar verilmesi ve devamında ek karar ile kararın kesin olarak verildiği gerekçesi ile davalının talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmadığından, mahkemece verilen 13/11/2018 tarihli 2017/319 esas 2018/226 karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esası incelenmiştir.
2-İşin esasının incelenmesinde de; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının asıl karara ilişkin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenler ile 13/11/2018 tarihli 2017/319 esas 2018/226 karar sayılı ek kararın kaldırılmasına, 2 nolu bentte açıklanan nedenler ile davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile asıl kararın ONANMASINA, 174,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK’nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.