YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2244
KARAR NO : 2021/1714
KARAR TARİHİ : 25.02.2021
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2016 gün ve 2012/90 E. – 2016/518 K. sayılı kararı bozan Daire’nin 21.01.2019 gün ve 2017/2709 E. – 2019/519 K. sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket bünyesinde yer alan hizmetlerin bir kısmının 406 sayılı Yasa’nın ek 33. maddesinin 1. fıkrası ile kurulmasına karar verilen davalı şirkete bırakıldığını, aynı Yasa’nın Geçici 10. maddesiyle, ortak yerleşim alanlarının ve kablo TV şebekesinin içinden geçtiği ortak altyapı tesislerinin mülkiyetinin müvekkiline bırakıldığının ve ortak tesislerin paylaşımının, bakım ve işletmesinin ne şekilde yapılacağının düzenlendiğini, bu doğrultuda taraflar arasında 18.05.2005 tarihinde ” Ana Devir Protokolü” ve 11.11.2005 tarihinde “Ek Protokol” imzalandığını ve protokollerin ilgili hükümleri gereğince; Türksat A.Ş. tarafından 31.12.2005 tarihinden sonra, mevcut şebekeye ilave yapılabilmesinin müvekkili şirketin diğer işletmecilere sağladığı şartlar doğrultusunda ve protokol ile düzenlenen şekilde olabileceği, ayrıca 2005 yılında mevcut kabloların arıza ve bakım işlemlerinin ise yine önceden müvekkil şirkete haber verilmesi kaydıyla yapılabileceği, protokollere göre Türksat’ın Türk Telekom’un alt yapısından 31.12.2005 tarihine kadar ücretsiz olarak yararlanacağı, bu tarihten sonra ise, Türk Telekom’un Türksat’a ait ortak yerleşim ve tesis paylaşımı ile ilgili olarak diğer işletmecilere sağlanan koşullarda hizmet vereceğini, anılan yasa ve protokol hükümleri gereğince müvekkili şirketin Manisa İl Müdürlüğü ile davalı arasında devir teslim esnasında davalıya devredilen dağıtım noktası, fiber optik kablo ve diğer teçhizatların tutanak altına alındığını, ancak davalı şirket tarafından 31.12.2005 tarihinden sonra taraflar arasındaki protokole aykırı olarak bir kısım güzergahlara ekleme yapmak ve yeni bir güzergah yaratmak suretiyle 1.914 metre 24FOY kablo çekilmiş olduğunun yapılan delil tespitleri neticesinde tanzim edilen bilirkişi raporlarıyla tespit edildiğini ileri sürerek,davalının 2005 yılında taraflar arasında yapılan devir teslim tutanağında yer almadığı halde, müvekkilinden izin almaksızın sonradan ilave ettiği toplam 1.924 metrelik kısma ilişkin muarazasının ve müdahalesinin men’ini ve 1.914 metre 24FOY kablonun kal’ini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporu doğrultusunda, dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporu ve diğer deliller gözetildiğinde davacının davaya konu iddialarını ispatlayamadığı, mahallinde yeniden keşif yapılasına gerek olmadığı ve davanın mahiyeti ve dosya kapsamına göre tanık dinlenilmesine yer olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteklerinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.