YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2977
KARAR NO : 2021/1660
KARAR TARİHİ : 24.02.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Tavşanlı 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 22.05.2018 tarih ve 2017/100 E- 2018/304 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.05.2019 tarih ve 2018/1790 E- 2019/301 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan demir alım sözleşmesi uyarınca davacının davalıya iki adet toplam 80.000,00 TL’lik çeki avans olarak teslim ettiği halde davalının malı teslim etmediğini, taraflar arasında başkaca bir ticari ilişki de bulunmadığını ileri sürerek davaya konu iki adet çek nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespiti ile çeklerin iptaline ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu çeklerin demir alımı ile ilgili olmadığını, başka bir ticari ilişkiden kaynaklanan borç miktarı ile ilgili olarak verilen çekler olduğunu, bu ilişkiye yönelik davalı tarafından düzenlenen faturanın davacı tarafından itiraz edilmeksizin ticari defterlerine kaydedildiğini savunarak davanın reddi ile % 20 tazminata karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince; davacının davaya konu çekleri avans olarak davalıya verdiğini yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinafa başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan ve davalı tarafından imzaya ve içeriğine itiraz edilmeyen sözleşmede davaya konu çeklerin demir tesliminden önce davalıya teslim edildiğinin anlaşıldığı, çeklerin avans olarak verildiği davacı tarafından ispat edildiğinden davalının malı teslim ettiğini ispat etmesi gerektiği, tarafların ticari defterlerinde yapılan incelemede mal teslimine dair bir kaydın bulunmadığı, davalının çeklerin başka bir ticari ilişki nedeniyle verildiğini savunmasına karşılık dosyaya sunulan sözleşmede çek bilgilerinin yazılı olması nedeniyle çeklerin demir alım satımı nedeniyle avans olarak verildiğinin anlaşılmasına göre davalının bu savunmasına itibar edilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteğinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davacının 29.04.2017 tarihli ve 41.000,00 TL bedelli ve 28.03.2017 tarihli ve 39.000,00 TL bedelli çekler nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, çeklerin davalı tarafından icra takibine konu edilmemiş olması nedeniyle davacının tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.098,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.