Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2022/876 E. 2022/1319 K. 28.02.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/876
KARAR NO : 2022/1319
KARAR TARİHİ : 28.02.2022

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16.10.2018 tarih ve 2016/581 E. – 2018/1025 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi’nce verilen 23.09.2021 tarih ve 2020/406 E. – 2021/1058 K. sayılı kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz talebinin reddine dair 01.11.2021 tarihli ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Dava; kredi genel sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 4.500.- TL asıl alacak için iptaline karar verilmiş,bu kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince davacının istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurarak davanın kısmen kabulü ile itirazın 4.500.- TL asıl alacak için iptaline, %40 icra inkar tazminatına kesin olarak karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01/11/2021 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.