YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3417
KARAR NO : 2013/5238
KARAR TARİHİ : 30.04.2013

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar … ve …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ordu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.02.2012 gün ve 2010/70 Esas, 2012/27 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş ve sanık … hakkında kurulan hüküm re’sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine uygun olarak sanıkların eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu kabul edildiği halde, uygulama maddesinin TCK.nın 103/2. maddesi yerine sehven 102/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden,
TCK.nın 61/7 ve 49. maddeleri uyarınca netice cezanın 30 yıla kadar verilebilineceği gözetilmeden, sanık …’a anılan Kanunun 102/2-3, 103/6 ve 43. maddeleri uyarınca verilen 23 yıl 9 ay hapis cezasının TCK.nın 49. maddesine yanlış anlam verilerek 20 yıla indirilmesi ile sanığın velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle eylemini gerçekleştirdiği halde, hakkında TCK.nın 53/5. maddesinde öngörülen hak mahrumiyetine hükmolunmaması ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesinin 11 Temmuz 2011 tarihli raporunda her iki sanığın eylemi sonucu mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu tespit edildiği halde, sanık … hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re’sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.