YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5814
KARAR NO : 2012/10099
KARAR TARİHİ : 16.04.2012

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 27.12.2004 gününden başlayarak yıllık 18.547,10 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, 27.12.2004 tarihinde başlayan dönem kira parasının tespiti istenilmiş, Mahkemece aynı mecura ilişkin olup, 2009/29 Esas sayılı dava dosyasında alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Yanlar arasındaki kira sözleşmesi 27.12.1994 başlangıç tarihli olup, bir yıl sürelidir. Dosyada mevcut Erzurum Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/982 Esas-2004/478 Karar sayılı dava dosyası içeriğinden mecurun 27.12.2002 döneminde başlayan aylık kira parasının emsal ve rayice göre 1.050.000.000 TL (1.050 TL) yıllık 12.600 TL olarak tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda 27.12.2002 tarihinde başlayan dönemin kira parası hak ve nesafet uygulamasına göre belirlendiğine göre, yerleşik Yargıtay kararları uyarınca şartlar değişmediği ve özel gelişmelerin varlığı iddia ve ispat edilmediği sürece, o dönemin rayicine uygun olarak tespit edilen kira parasına Üretici Fiyat Endeksi oranlarının üç yıl için ard arda artırımı esas alınarak bulunacak kira parasının tesbiti istenen dönemin hak ve nesafet kurallarına uygun ve aşırı olmayan bir kira parası olduğu ilke olarak kabul edilmeli ve buna göre uygulama yapılmalıdır.
Dava konusu olayda da emsal ve rayice göre tespit yapıldıktan sonra devam eden ikinci dönemin kira parasının tespiti istenildiğine göre iki dönem üst üste (2003 ve 2004 yılları için) endeks oranları uygulanmak suretiyle kira parasının tespiti gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.