Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/18833 E. 2021/21992 K. 21.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18833
KARAR NO : 2021/21992
KARAR TARİHİ : 21.12.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemine ilişkin yapılan incelemeye gelince;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, müştekinin 3000 TL alındığına ilişkin beyanının soyut ve dayanaktan yoksun olduğu, kamera görüntülerinden suça sürüklenen çocuğun kasadan ne kadar aldığının sabit olmadığı, bu nedenle şüpheden sanık yararlanır temel ilkesi uyarınca zararın suça sürüklenen çocuk tarafından beyan edilen miktar kadar olduğunun kabulü gerektiği, suça sürüklenen çocuğun başka suçtan ceza evinde bulunduğu için müştekinin gerçek zararını gideremediği, müştekinin şikayetinin devam edip etmediği, beyan edilen zararın doğru olup olmadığı hususlarının eksik kaldığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması açısından bu eksik hususların giderilmediği, hırsızlık suçundan alt hadden uzaklaşmak suretiyle cezalandırma yoluna gidildiği, bu hususta somut bir gerekçeye dayanılmadığı, suça sürüklenen çocuğun samimi ikrarı, pişmanlığı, kişiliği ve mahkemede bir daha suç işlemeyeceğine dair uyandırdığı olumlu kanaate rağmen TCK’nın 62. maddesinin uygulanmadığı, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin verilen netice cezanın erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında kaldığı, lehe hükümlerin uygulanmamasının somut olarak gerekçelendirilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, 21.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.