YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/1829
KARAR NO : 2013/7751
KARAR TARİHİ : 26.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama
…

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12.maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında 08.09.2011 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı katılan vekilinin, 14.09.2011 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazı üzerine, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği red kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, katılan … vekilinin ve Sanık …’in temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanık ile katılanın resmi olarak evli oldukları, aralarındaki tartışma esnasında sanığın katılana ait cep telefonunu kırarak zarar verdiği, TCK’nın 167.maddesinin 1-a fıkrasında da belirtildiği üzere haklarında ayrılık kararı verilmemiş eşlerden birinin aleyhine bu suçun işlenmesi halinde şahsi cezasızlığın sözkonusu olduğu gözetilerek verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan … vekilinin ve sanık …’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.