YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8399
KARAR NO : 2013/7821
KARAR TARİHİ : 29.04.2013

KARAR

Mala zarar verme suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 50. maddeleri gereğince 2.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 54. Asliye Ceza Mahkemesinin (kapatılan Sarıyer 2. Asliye Ceza Mahkemesinin) 23/09/2010 tarihli ve 2009/665 esas, 2010/475 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/02/2013 gün ve 2013/2977/12321 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2013 gün ve 2013/77104 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” seklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Zaman bakımından uygulama” ballıklı 7. maddesine nazaran öncelikle lehe Kanun’un tespit edilerek uygulama yapılması gerekmesi karcısında, mala zarar verme suçu yönünden suça konu araca verilen zararın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 522. maddesi gereğince pek hafif değerde olması ve hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi karsısında, 765 sayılı Kanun’un sanığın daha lehine olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 09/02/2012 tarihinde alınan ve 18/02/2012 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak, Yargıtay Kanununun 6110 Sayılı Kanunla değişik 14/son maddesi uyarınca 01/03/2012 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Daireleri … bölümüne dair kararın ceza daireleri ortak hükümler başlıklı kısmının 2. maddesinin “bu … bölümüne dayalı olarak bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir” düzenlemesi ve dosyanın … bölümü öncesi Yargıtay 9. Ceza Dairesince bozulmuş bulunması karşısında,
İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (9.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.