YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17076
KARAR NO : 2021/21989
KARAR TARİHİ : 21.12.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kamu malına zarar verme suçundan açılan davada, Sağlık Bakanlığı’nın davaya katılma hakkı bulunduğu ve gerekçeli kararın Maliye Hazinesine tebliğine ilişkin 01/11/2019 tarihli eksiklik giderme yazılarına istinaden, mahkemesince Maliye Hazinesi’ne gerekçeli kararın tebliğ edildiği, Maliye Hazinesi vekilinin 06/11/2021 havale tarihli dilekçesi ile, Maliye Hazinesi’nin 659 sayılı KHK’nın 5/1-b maddesi gereğince Sağlık Bakanlığı’nı doğrudan temsile yetkisi bulunmadığı ve tebligatın Sağlık Bakanlığı’na yapılması gerektiği hususunu bildirdiği, mahkemesince tensip zaptı ara kararı uyarınca Niğde Devlet Hastanesine duruşma gün ve saatini bildirir davetiye çıkarılmasına rağmen … yetkilisi veya vekilinin dava ve duruşmalara katılmadıklarının tespiti ile yapılan incelemede;
1-Suça sürüklenen çocuk …’ın temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte kovuşturma aşamasında savunmasının alındığı 14.05.2015 tarihinde, 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk …’ın, savunması esnasında müdafii talep ettiği ve müdafiinden haberdar olduğu, bu nedenle müdafiiye yapılan tefhim işleminin geçerli olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 14/05/2015 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 25/05/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık … hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçularından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 21.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.