Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2019/3456 E. 2022/2429 K. 02.03.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3456
KARAR NO : 2022/2429
KARAR TARİHİ : 02.03.2022

İNCELENEN KARARIN;
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma,denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
EK TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık … hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK’nin 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanun’un 264. maddesi de gözetilerek sanık müdafin bu yöndeki temyiz isteminin itiraz mahiyetinde olduğu ve Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2016 tarihli ve 2016/263 Değişik iş sayılı Kararı ile değerlendirilip gerekli kararın verildiği görüldüğünden dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE, incelemenin; sanıklar …, …, …, …, …, … ve … (…) haklarında denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar …, …, …, … ve … (…) haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Sanıkların oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemlerine uyan denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK’nin 251/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 26/09/2007 tarihli sorgular ile hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği dikkate alınarak kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
Kanuna aykırı, katılan … Başkanlığı vekili, sanıklar …, … ve … müdafileri ile sanıklar … ve … (…)’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden anılan sanıklar haklarında açılan kamu davalarının CMUK’un 322/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince dava zamanaşımı sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Sanıklar … ve … haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde ise;
Sanıklar … ve …’ın hükümden sonra sırasıyla 29/05/2020 ve 06/07/2020 tarihlerinde öldükleri UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıtlarından anlaşıldığından, bu hususlar mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nin 64 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … Başkanlığı vekili, sanık … müdafi ve sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 02/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.