YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13798
KARAR NO : 2021/21743
KARAR TARİHİ : 16.12.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … tarafından yapılan temyiz talebi üzerine 04.06.2021 tarihli tebliğname düzenlendiği gibi, bu dosya üzerinden ayrıca diğer sanık … …hakkında temyiz incelemesi sonucu kesinleşen hırsızlık suçuna ilişkin de aynı tarihli itiraz talebinde bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık …’ün, şikayetçiye yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine dair 23/11/2009 tarihli ve 2008/996 E. 2009/1358 K. sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16/04/2013 tarihli ve 2012/22905 E., 2013/8174 K. sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık … hakkında mala zarar verme suçu yönünden; “Sanığın, haklarında verilen karar kesinleşmiş diğer sanıklar ile birlikte müştekiye ait aracı düz kontak yapmak suretiyle çalmaları şeklindeki olayda, sanık hakkında mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın bu suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna” ilişkin 2021/38988 sayılı itirazı, keza sanık … hakkında ise hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden sanık ve müdafiinin temyiz taleplerinin reddine dair 2021/38988 sayılı tebliğname üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesinin, 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2021 tarihli ve 2021/38988 sayılı itirazının KABULÜNE,
Dairemizin 23/11/2009 tarihli ve 2008/996 E. 2009/1358 K. sayılı onama kararının mala zarar verme suçu yönünden KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1) Hükümlü … ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mahkemenin 05.09.2019 tarihli 2019/551 E. 2019/683 K. sayılı ilamı ile hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiği, hükümlü ve müdafiinin temyiz talebinin de sadece hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda kurulan hüküm, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35.maddesine göre 28.12.2009 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, tebligatın yapıldığı tarihte sanığın Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığa 35.madde uyarınca yapılan tebligat işlemi hukuken geçersiz olup, sanığın süresi içinde hükmü temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede,
Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobilin “adet veya tahsis veya kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b bendi yerine, 142/1-e bendi uyarınca uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, müştekiinin saat 23:00 sıralarında kilitleyerek park ettiği aracının sabah saat 4:55 sıralarında yerinde olmadığını beyan ettiği ve UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 06.30 olduğu, gece vaktinin saat 05:30’da bittiği, bu nedenle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,
2) Hükümlü … hakkında karar düzeltme talebinin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın haklarında verilen karar kesinleşmiş diğer sanıklar ile birlikte müştekiye ait aracı düz kontak yapmak suretiyle çalmaları şeklindeki olayda sanık hakkında mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın bu suçtan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.