YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/21191
KARAR NO : 2011/6320
KARAR TARİHİ : 24.11.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
İzmir İnfaz Savcılığı’nın hükümlü hakkındaki ilamla ilgili mahkemesinden 5237 sayılı Kanun’a göre bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine mahkemece duruşma açılmaksızın, 23.08.2005 tarihli verilen ek kararla önceki hükmün aynen infazına karar verilmekle beraber usulüne uygun yasa yolunun gösterilmediği ve her ne kadar bu ek karar cezevinde bulunmadığı anlaşılan hükümlüye 31.10.2005 tarihinde tebliğ edilmişse de, hükümlünün 5237 sayılı Kanun’dan yararlanmak istediğine dair 01.05.2006 tarihli dilekçesi üzerine mahkemenin red içeren ek kararına karşı yapmış olduğu 22.05.2006tarihli inceleme tabelinin temyiz talebi olduğu kabul edilmekle yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlilik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.
İnceleme konusu karar gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCY’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasası’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa’nın 9.maddesi uyarınca; usulüne uygun şekilde duruşma açılıp, anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca önceki ve sonraki Ceza Yasalarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ve her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenip lehe olan yasa denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması
2- 23.08.2005 tarihli verilen ek kararın zabıt katibi tarafından imzalanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlülünün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.