YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7933
KARAR NO : 2020/10160
KARAR TARİHİ : 08.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
O yer Cumhuriyet savcısının, hükmün tefhiminden itibaren 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süre içinde hükmü temyiz etmesi gerekmesine rağmen, mahkemenin 29.01.2015 tarihinde tefhim olunan kararını 06.04.2015 tarihinde temyiz etmesine göre, o yer Cumhuriyet savcısının 1 aylık süreden sonraki temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanığın mağdur …’e yönelik eyleminden kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hüküm kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanığın mağdur …’e yönelik eyleminden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
a)Mağdur hakkında Iğdır İlçe Devlet Hastanesince düzenlenen adli raporunun yaralanmaların niteliği ve sayısı birlikte değerlendirildiğinde hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri gereği hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasından TCK’nin 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılırken “1 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezası yerine “9 ay 4 gün” hapis cezasına hükmedilmesi, yine TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken “11 ay 7 gün” hapis cezası yerine “7 ay 18 gün” hapis cezasına hükmedilmesi ve eksik miktardaki hürriyeti bağlayıcı cezanın günlüğü 20,00 TL’den adli para cezasına çevrilerek neticeten “6.740,00 TL” adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken “4.560,00 TL” adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
c) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas – 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrileceği ihtarının yapılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.