YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/5181
KARAR NO : 2020/3737
KARAR TARİHİ : 17.09.2020

Mahkeme : BAKIRKÖY 36. Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Sanık hakkında Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 01/10/2013 tarihli, 2012/1884 esas ve 2013/824 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın bilinen en son adresi olan “Çukur Mah. Halep Pasajına Zemin Kat No:14 Şahinbey/Gaziantep” tebliğe çıkarıldığı, ancak sanığın tanınmadığı belirtilerek iade edildiği, sonrasında 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü uyarınca sanığın MERNİS adresinde Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince tebliğe çıkarılması gerekirken, bilinen son adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilerek itiraz edilmeden kesinleştirildiği, sanığın MERNİS adresine mahkemece gerekçeli kararın usulüne uygun biçimde tebliğ edilmediği, yapılan tebliğin geçersiz olması karşısında; hükmün kesinleşmemiş olduğu ve sanığın temyiz talebinin tedavi ve denetimli serbestlik kararına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan değerlendirmede;
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin İADESİNE, 17/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.