YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/991
KARAR NO : 2020/3823
KARAR TARİHİ : 25.11.2020

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

– K A R A R –

Davacı vekili, dava dışı borçlu aleyhine yapılan takip sonucu, borçlunun emekli ikramiyesi ve izin parasının haczedildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin ikinci sırada yer aldığını, paranın tamamının davalı dosyasına ödendiğini, davalı alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini ve davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ihtiyati haciz kararı aldığını dosyada taşınmaz haczi yaptıklarını alacağın gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, dosya kapsamına göre; davalının ihtiyati haciz kararı aldığı, dava dışı borçlunun davacıya olan kredi borcu nedeniyle bu tarihte temerrüt halinde olmadığı, kredi taksitlerini bir süre daha ödemeye devam ettiği, davalı dosyasında yapılan takip işlemleri de değerlendirildiğinde davalının alacağının muvazaalı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince, davalının alacağının dayandığı senedin, davacının dava dışı borçluya kredi verdiği tarihinden sonra düzenlendiği, ispat yükünün davalıda olduğu, davalının dava dışı borçluya borç verdiğine ilişkin senet dışında alacağını başka bir delil ile ispat edemediği, her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak 30.01.2017 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacının alacaklı olduğu dosyaya tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.