Yargıtay Kararı 23. Hukuk Dairesi 2017/2328 E. 2020/3204 K. 22.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2328
KARAR NO : 2020/3204
KARAR TARİHİ : 22.10.2020

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, taraflar arasında İHDS akdedildiğini, … Tekst. Tur. Gıda San. Tic. A.Ş. ‘nin fazla enerji bedeli talep edildiğinden bahisle davalı aleyhine menfi tespit davası açtığını, İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2004/148 Esas, 2005/748 K.sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verildiğini, kararın kesinleştiğini ve takip sonucu müvekkili şirketin icra dosyasına ödeme yaparak icra dosyasını kapattığını, İHDS 7.4 maddesi gereğince cebri icra yoluyla ödedikleri meblağın sorumluluğunun davalı … olduğunu ileri sürerek toplam 33.564,66 TL’nin temerrüt tarihi olan 15.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden geçmiş yıllara ilişkin olarak …’tan herhangi bir talepte bulunulamayacağını, rücu davasına konu mahkeme kararında bahsi geçen alacak türünün …’a bırakılan alacaklardan olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı kaçak elektrik nedeniyle dava dışı üçüncü kişiye ödeme yapmış olup bu faaliyetin elektrik dağıtım hizmeti kapsamında kabulünün mümkün olmadığı, İHDS’nin 7/4 maddesinde dağıtım faaliyetinden doğan sorumluluğun …’a ait olduğu düzenlenmiş olup, elektirik satış hizmetlerinden doğan sorumluluğun davalıya ait olduğuna dair düzenleme yapılmadığı, davacı tarafından yapılan ödemeden davalının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin 7/4. maddesi gereğince …’ın faaliyetlerinin yürütülmesi amacı ile sözleşmeden önceki dönemde gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin sorumluluğunun …’a ait olduğu … tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetler sebebiyle 3. Kişiler tarafından ileri sürülen her türlü talebin muhatabının … olduğu kararlaştırılmıştır. İHDS’nin ilgili maddesinde mahkemenin yapmış olduğu ayrıma gidilmemiştir. Tarafların ayrılışı sırasında bu ödeme nedeniyle mahsuplaşma da ileri sürülmediğine göre mahkeme kararına istinaden davacı tarafından yapılan ödemelerden …’ın sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin harcın talep halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.