Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/15444 E. 2020/11504 K. 23.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15444
KARAR NO : 2020/11504
KARAR TARİHİ : 23.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın temyiz talebi ile birlikte aynı zamanda eski hale getirme talebinde de bulunduğu, temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK’nin 42/1. maddesi gereğince Yargıtay’a ait olması nedeni ile sanığın eski hale getirme istemini de içeren 19.01.2018 tarihli dilekçesi üzerine yerel mahkemece verilen aynı tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilmiştir.
Sanığın yokluğunda verilen kararın, savunmasının alındığı sırada bildirdiği dosyada bilinen son adresine tebliğe çıkartıldığı ancak; adresten taşındığından bahisle tebliğ edilememesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat yapıldığı ve hükümlerin temyiz edilmediği gerekçesi ile kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi gereğince yapılan tebliğin geçerli olabilmesi için, öncelikle aynı adrese daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligatın bulunması, geçerli tebligattan sonra muhatabın adresini değiştirmesi ve yeni adresini ilgili mercilere bildirmemesi, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresinin tespit edilememesinin gerektiği ancak; dosya kapsamında sanığın söz konusu adresine daha önce usulüne uygun şekilde yapılan bir tebliğ bulunmadığından, 35. maddeye göre yapılan tebliğ işleminin de usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst haddine göre, suç tarihi olan 14.07.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/3-4. maddelerinde öngörülen “12 yıllık” olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.