YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/13736
KARAR NO : 2020/4313
KARAR TARİHİ : 07.09.2020

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacının tutuklandığı tarih dikkate alındığında 5320 sayılı Kanunun 6/1. maddesine göre, tazminat talebinin 5271 sayılı CMK’nın 141. – 144. maddeleri hükümlerine göre incelenip karara bağlanması gerektiği, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/2 Esas – 2011/337 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının reşit olmayanla cinsel ilişki ve fuhuş suçlarından tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda 22/04/2011 tarihli karar ile fuhuş suçundan beraat, reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan ise şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verildiği, mağdure ile babası olan müştekinin vekilinin hükme karşı temyiz isteminde bulunduğu, temyiz dilekçesinin davacının vekiline de tebliğ edildiği, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10/12/2014 tarih, 2013/1055 Esas – 2014/14061 Karar sayılı ilamı ile mağdurenin davacı hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle reşit olan mağdure ile müştekiyi temsilen vekilin talebine istinaden verilen katılma kararı hükümsüz hale geldiğinden temyiz hakkı bulunmayan vekilin temyiz isteminin reddine karar verildiği dikkate alındığında, 04/05/2015 tarihinde açılan davanın 5271 sayılı CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığının kabulünün gerekeceği gözetilerek yargılamaya devamla esas hakkında karar verilmesi gerekirken, süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 07/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.