YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1776
KARAR NO : 2020/12688
KARAR TARİHİ : 16.09.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dosya kapsamına göre, olay günü saat 05:30 sıralarında … istikametinden …. istikametine gitmekte olan … plakalı aracın dur ikazına riayet etmeyerek kaçtığı, araç şoförünün bir süre sonra içerisinde 500 karton kaçak sigara bulunan aracı bırakarak yaya bir şekilde gözden kaybolduğu ve tespit edilemediği olayda, aracın ruhsat sahibi olan sanık …’ün aşamalarda alınan savunmalarında söz konusu aracın kendisine ait olduğunu, galericilik yaptığını ve aracı 2000 tarihinde hatırlamadığı bir şahısa aralarında yaptıkları satış sözleşmesi ile sattığını, devir işlemleri için aracı alan kişinin kendisinden 10-15 gün süre istediğini, daha sonra aracı alan kişiye ulaşamadığını, aracın devrini gerçekleştirmedikleri için aracın vergi borcunun kendisine gelmesi sebebiyle bir süre sonra Savcılığa giderek çalıntı başvurusunda bulunduğunu, aracın içerisinde bulunan sigaralarla ilgisinin olmadığını ve aracın kendisinde bulunmadığını beyan etmesi karşısında; aracın fiilen kim tarafından kulllanıldığının kolluk marifetiyle araştırılması, geçmişe yönelik olarak varsa bu aracın sürücüsü olarak sanık hakkında trafik kurallarına aykırılıktan verilmiş para cezası bulunup bulunmadığının sorulması, sanığın araç hakkında çalıntı başvurusu olup olmadığının Savcılıktan araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasa’nın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.