YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18177
KARAR NO : 2020/11218
KARAR TARİHİ : 21.09.2020
Eşe karşı basit yaralama suçundan sanık …’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair…1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.05.2014 tarihli ve 2014/52 Esas, 2014/231 Karar sayılı kararını müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 23/09/2016 tarihinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin…4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2019 tarihli ve 2019/234 Esas, 2019/514 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25.03.2020 tarihli ve 2020/3865 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2020 tarihli ve 2020/40527 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,…1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 28.05.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 17.09.2014 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 20/2. maddesine göre Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının eşe karşı kötü muamele suçlarından davaya katılma hakkı bulunduğu gözetilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilmesi ve Mahkemesince gerekçeli kararın da usûlüne uygun olarak anılan Bakanlığa tebliğ edilmemesi karşısında; esasen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı, dolayısıyla
denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği gerekçesiyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
29.02.2020 tarihli, 31054 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13.12.2019 tarihli, 2019/6 Esas ve 2019/7 Karar sayılı kararına göre; 6284 sayılı Ailenin Korunması Ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un 20/2. Maddesi uyarınca, bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında, kovuşturma evresinde mahkemesince; Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davadan haberdar edilmesi zorunlu olmadığından mahkemece hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Açıklanan bu nedenle sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan …4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2019 tarihli ve 2019/234 Esas, 2019/514 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamedeki yerinde görülmeyen kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.