Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2015/5051 E. 2020/3951 K. 21.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5051
KARAR NO : 2020/3951
KARAR TARİHİ : 21.09.2020

Mahkeme : ŞANLIURFA 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : Mahkûmiyet (Tüm sanıklar hakkında)

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
Sanıklar Bünyamin ve Mehmet Veysi müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre 5320 sayılı Kanunun 8/1, 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve CMK’nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.
Sanıklar hakkında 23/04/2013 tarihinde işledikleri ileri sürülen suçtan dolayı Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2013 tarih ve 2013/6130 esas numaralı iddianamesi ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; UYAP kayıtlarından sanık …’in 07/01/2013, sanık …’nin 07/01/2013 ve 25/03/2013, sanık …’ün 22/04/2013 tarihlerinde işledikleri ileri sürülen “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu nedeniyle Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2013 tarih ve 2013/20915 esas numaralı ve 10/06/2013 tarih ve 2013/9335 esas sayılı iddianameleri ile Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/306 esasında kayıtlı bir dava daha bulunduğu ve 10/06/2013 tarihli iddianamede temyize gelen bu dava ve bu dosyanın tüm sanıkları belirtilerek 23/04/2013 tarihli eylemin iddianameye konu edilmediğinden bahsedildiği ve usul ekonomisi gereği davaların birlikte görülmesi gerektiği anlaşıldığından, bu dosya ile diğer dosyadaki suç ve iddianame tarihleri dikkate alınarak; temyize gelen bu dava dosyasının, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/306 esasında kayıtlı davanın iletişimin tespiti ile yürütülen ana soruşturma ile açılan dava olduğu da göz önüne alınarak Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/306 esas sayılı dosyasında birleştirilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilip sanıklar Bünyamin, Mehmet Veysi ve … yönünden belirtilen bu fiillerin müstakil suçlar olup olmadığının ya da TCK’nın 43. maddesinde yer alan zincirleme suçu oluşturup oluşturmadıklarının tartışılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.