Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/12562 E. 2012/13997 K. 13.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12562
KARAR NO : 2012/13997
KARAR TARİHİ : 13.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama, hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar … ve … hakkında “hırsızlık ve mala zarar verme” suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
2-Sanıklar için ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ve sanık …’un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nun 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin müteselsilen tahsiline ilişkin bölümün çıkartılarak, ” Yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında eşit tahsili ile sanık …’dan 94,83 TL, sanık …’dan 94,83 TL. yargılama gideri alınmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

B-Sanıklar … ve … hakkında “gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma” suçlarından, sanık … hakkında “basit yaralama” suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
1-Karar başlığına CMK’nın 232/2-c. maddesine aykırı olarak suç yerinin ve suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması,
2-Duruşmaya başlarken iddianamenin kabulü kararı okunmayarak CMK’nın 191/1. maddesine muhalefet edilmesi,
3-Müşteki …’ün 18 yaşından küçük olması nedeniyle, CMK’nın 234/2. maddesi gereğince kendisine istemi aranmaksızın vekil atanmaması,
4-Basit yaralama suçunun silahtan sayılan demir çubukla işlenmesi karşısında uzlaşma kapsamında kalmayıp, gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunun ise uzlaşma kapsamında kaldığı görülmekle, CMK’nın 253-254. maddeleri gereğince uzlaşma usulü uygulandıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
5-Gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunun, birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi karşısında, TCK’nın 119/1-c. maddesinin tartışılmaması,
6-Sanık …’ya yüklenen “basit yaralama” suçunda kullanılan ve duvar delme suçunda da kullanılan uzun demir çubuğun, TCK’nın 6/1-f. maddesi kapsamında silahtan sayıldığının düşünülmemesi,
7-TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
8-Sanıklar için ortak yapılan yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.