YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4376
KARAR NO : 2020/13149
KARAR TARİHİ : 12.10.2020
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraatlere, mahkumiyetlere dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık … müdafiinin sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğu, bu nedenle sanık …’ün …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin bulunmadığı ve yine müvekkili sanık … hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin de bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında katılanlar …, … ve …’ü kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında müşteki …’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3) Sanıklar …, … ve … haklarında katılanlar …, … ve …’ü kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında katılan …’ü kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde; sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca “1 yıl 6 ay hapis cezası” olarak belirlenen temel cezalarında TCK’nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapıldığında “1 yıl 15 ay hapis cezaları” yerine “2 yıl 3 ay hapis cezaları”na karar verilmesi, sonuç cezalar doğru olarak uygulandığı ve sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde; kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.