Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2020/7788 E. 2020/18911 K. 16.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7788
KARAR NO : 2020/18911
KARAR TARİHİ : 16.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Karar başlığında, ıslah tarihi olarak “27.05.2016” olarak gösterilmiş ise de, ıslah harç tarihinin “09.05.2016” olduğu anlaşılmakla, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Taraflar arasında, hüküm altına alınan alacaklara yürütülen faiz başlangıç tarihleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece, ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti alcaklarına dava tarihinden faiz yürütülmüş ise de; kabul dosya içeriği ile örtüşmemektedir.
Davacı tarafça, 500,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL ihbar tazminatı ve 500,00 TL fazla çalışma ücreti alacağı iddiası ile fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak işbu dava açılmış olup dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını gösteren bir ibare de bulunmamaktadır.
Dava dilekçesi içeriği değerlendirildiğinde, davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilerek hüküm altına alınan ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücretinin alacak taleplerinin dava ile talep edilen kısmına dava tarihinden, ıslah ile talep edilen kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği gözetilmeden dava tarihinden faize hükmedilmesi hatalı olup yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının
”b) İhbar tazminatı olarak; 1.912,52 TL net alacağın dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
c) Fazla mesai ücreti olarak; 3.886,36 TL net alacağın takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 2.2720,45 TL net alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine,” şeklinde olan b. ve c. fıkrasının hüküm yerinden tamamen çıkartılmasına, yerine;
”b) İhbar tazminatı olarak; 1.912,52 TL net alacağın 500,00 TL’sine dava tarihi olan 20.01.2015 tarihinden, 10.540,79 TL’sine ıslah tarihi olan 09.05.2016 tarihinden uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
c) Fazla mesai ücreti olarak; 3.886,36 TL net alacağın takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 2.2720,45 TL net alacağın 500,00 TL’sine dava tarihi olan 20.01.2015 tarihinden, 10.540,79 TL’sine ıslah tarihi olan 09.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.