Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2020/7897 E. 2020/18267 K. 14.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7897
KARAR NO : 2020/18267
KARAR TARİHİ : 14.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle, davacının 2007 yılından itibaren Dr. … yanında çalışmakta iken 18.05.2013 tarihinde işyeri çalışma alanının bir gerekçe sunulmadan değiştirildiğini, davacıya yazılı bildirim yapılmaksızın sözlü olarak temizlik işi yapacağının söylendiğini, davalının zorla imza attırmak suretiyle işinin değiştirilmeye çalışıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle, davacının ilkokul mezunu olması ve teknik araçları kullanamaması nedeni ile yardımcı hizmetli olarak işe alındığını, yanında çalıştığı Dr. …’un hastaneden ayrılması ile yerine geçen doktorun bilgisayar kullanabilen bir yardımcı talep ettiğini, bu nedenle davacının görev yerinin dahiliye olarak değiştirildiğini, davacının işbu görev yeri değişikliği ile ilgili bildirimi tebellüğ etmekten imtina ettiğini, davacı ile yapılan görüşmeler sırasında davacının üstlerine hakaret içeren sözler kullandığını, şirketçe davacının sözleşmesini feshe yönelik bir işlem yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içerisinde bulunan 23.03.2015 tarihli 220,00-TL tutarındaki gider avansı makbuzunda her ne kadar gider avansını yatıran davacı olarak kayda geçmişse de, 28.04.2015 tarihli duruşma tutanağında davacı tarafından da kabul edildiği üzere adı geçen gider avansının davalı tarafça yatırıldığı sehven davacı adının kayda geçirildiği dikkate alınmaksızın mahkemece gerekçeli kararın yargılama giderine ilişkin fıkrasında bu hususun gözetilmemesi hatalı ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine,
“Davacı taraf tarafından yapılan 424,30 TL yargılama giderinden ret kabul oranına göre hesaplanan 366,97 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan 220,00-TL nin davanın kabul ve red oranına göre 29,72-TL nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” bendinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.