Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/8092 E. 2020/12809 K. 06.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8092
KARAR NO : 2020/12809
KARAR TARİHİ : 06.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Basit yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında kurulan hükümlerde; mükerrir olduğu gerekçesi ile tekerrüre esas alınan Balıkesir (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/05/2013 tarih 2013/251 Esas – 2013/327 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 6 ay hapis cezasının TCK’nin 155/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı, Uyap üzerinden yapılan incelemede Mahkemesince 22.12.2017 tarihli ek karar ile taraflar arasında uzlaşma sağlandığından bahisle düşme kararı verildiği anlaşılmakla, sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas hüküm olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, sanık hakkında TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2) Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükümde; müşteki hakkında aldırılan Balıkesir Devlet Hastanesinin olay tarihli geçici raporunda belirtilen “sağ kaşta 1 cm. kesi, üst dudakta 3 cm.’lik parçalı kesi” şeklindeki bulgulara istinaden oluşan yaralanmalara ilişkin ilgili hastane raporunun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması ve her türlü tereddütlerin giderilmesi bakımından, müştekinin tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.