Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/18056 E. 2020/13507 K. 27.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18056
KARAR NO : 2020/13507
KARAR TARİHİ : 27.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı …A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı bankanın Kumluca şubesinde 2004 yılının Temmuz ayından 2013 yılının Nisan ayına kadar alt işveren işçisi olarak kesintisiz çalıştığını, davacının ücretlerinin hiçbir zaman tam olarak ödenmediğini, ayrıca fazla çalışma yapılmasına rağmen bu çalışmalara ilişkin ücretlerin de ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının farklı firmalarda temizlik işçisi olarak çalıştığını, bankanın çalışanı olmadığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından feshedildiğini ileri sürerek davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz Başvurusu:
Kararı, davalı …A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta davacının davalı bankada değişen alt işverenler bünyesinde 01/08/2004-25/04/2013 tarihleri arasında (8 yıl 8 ay 24 gün) kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş, bu süre üzerinden hesaplanan alacaklar hüküm altına alınmıştır. Dosya kapsamındaki Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları incelendiğinde, davacının 01/08/2004-02/04/2007 tarihleri arasında 1083621 sicil numaralı işyerinde, 03/04/2007-19/05/2008 tarihleri arasında 1125841 sicil numaralı işyerinde, 20/05/2008-30/09/2010 tarihleri arasında 1144966 sicil numaralı işyerinde çalıştığı görülmekte olup, bu işyerlerinin hangi işverenlere ait olduğu tespit edilememektedir. Davalı banka, yargılama sırasında davacının banka bünyesinde işe başladığı tarihin 2004 yılı olmadığını savunmuştur. Taraflar arasında davacının çalışma süresi ve bu sürenin kesintisiz olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunduğu açıktır. Mahkemece davalının savunmasına değer verilerek, çalışma süresine yönelik araştırma yapılması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir. Açıklanan sebeplerle, gerek Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları gerekse diğer belgeler eksiksiz olarak dosyaya getirtilerek davacının özellikle 01/08/2004 ile 30/09/2010 tarihleri arasında çalıştığı işverenler belirlenmeli, bu işverenler ile banka arasında herhangi bir bağ olup olmadığı netleştirilmeli, dosya kapsamındaki tüm deliller yeniden birlikte incelenerek davacının davalı banka bünyesindeki çalışma süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.