YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6453
KARAR NO : 2020/4610
KARAR TARİHİ : 30.09.2020
Adalet Bakanlığı’nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık … hakkındaki Bakırköy 55. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12/04/2014 tarihli, 2012/40 esas ve 2012/56 sayılı ek kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 11/02/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A-) Konuyla İlgili Bilgiler:
İncelenen dosyadan;
1- Sanık hakkında “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 07/09/2012 tarihli, 2012/76322 soruşturma, 2012/31897 esas ve 2012/10956 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1-2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,
2- Bakırköy 9. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 11/09/2012 tarihli, 2012/1922 esas ve 2012/3140 karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 30/11/2012 tarihinde itiraz edilmeden kesinleşmesi üzerine infazı için Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,
3- Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 14/02/2013 tarihli çağrı yazısının 07/03/2013 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrakın kapatılarak 26/03/2013 tarihinde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,
4- Bakırköy 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/03/2014 tarihli, 2012/13 esas ve 2012/22 sayılı ek kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 10/07/2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,
5- Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin sanığın lehine düzenlemeler getirdiğinden bahisle hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin talep edilmesi üzerine, kanun yararına bozma istemine konu Bakırköy 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/08/2014 tarihli, 2012/40 esas ve 2012/56 sayılı ek kararı ile “28/06/2014 tarihli 29044 sayılı Resmi Gazate’de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 Sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 68. ve 85. maddelerinin hükümlü lehine yasal düzenleme içermediği, 25/03/2014 tarih Esas- Karar (Kapatılan Bakırköy 22. SCM’sinin 2012/13 Esas-2012/22 Karar sayılı) ek kararının infazının devamına, karar verildiği,
anlaşılmıştır.
B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:
Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;
“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmasına dair Bakırköy 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/09/2012 tarihli ve 2012/1922 esas, 2012/3140 sayılı kararının infazı sırasında, denetimli serbestlik tedbirine uymadığı gerekçesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/03/2014 tarihli ve 2012/13 esas, 2012/22 sayılı ek kararını müteakip, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin sanığın lehine düzenlemeler getirdiğinden bahisle hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi talebi üzerine, 25/03/2014 tarihli ve 2012/13 esas, 2012/22 sayılı ek kararın infazının devamına ilişkin Bakırköy 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/08/2014 tarihli ve 2012/40 esas, 2012/56 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, her ne kadar Mahkemesince; 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin hükümlü lehine düzenlemeler içermediği gerekçesiyle 25/03/2014 tarihli ve 2012/13 esas, 2012/22 sayılı ek kararın infazının devamına karar verilmiş ise de; benzer bir olaya ilişkin Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 26/06/2019 tarihli ve 2018/5765 esas, 2019/3870 karar sayılı ilâmında, “…karar tarihinin 04/11/2013 tarihi olup hüküm tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanun’un yürürlükte olmadığı, hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu’nun 5. ve 40. maddesinde yer alan düzenlemeler karşısında yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar şartının gerçekleşmesinin aranmayacağı, kararın kanuna aykırı olmadığı, bu karara karşı uyarlama yargılaması talep edilebileceği anlaşıldığından,…” şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda; tedbirin infazı sırasında yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesi uyarınca davaya devam olunabilmesi için aranan şartın “Tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmama” şartı olup, karardan sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle sanığın lehine olan “yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme” şartının getirildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi gereğince hukukî durumunun yeniden değerlendirilip uyarlama yargılaması yapılması gerekirken, hükmün aynen infazına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bakırköy 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/08/2014 tarihli ve 2012/40 esas, 2012/56 sayılı ek kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi gereğince sayılı kararının bozulması istenilmiştir.
C-) Konunun Değerlendirilmesi :
Sanık … hakkında, “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Bakırköy 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/09/2012 tarihli ve 2012/1922 esas, 2012/3140 sayılı kararı ile,
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, denetimli serbestlik tedbirine uymadığı gerekçesiyle dosyanın kapatılmasını takiben Bakırköy 22. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/03/2014 tarihli ve 2012/13 esas, 2012/22 sayılı ek kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca, 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin sanığın lehine düzenlemeler getirdiğinden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin talep edilmesi üzerine, Bakırköy 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/08/2014 tarihli ve 2012/40 esas, 2012/56 sayılı ek kararı ile; 25/03/2014 tarihli ve 2012/13 esas, 2012/22 sayılı ek kararın infazının devamına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Dosya kapsamına göre, her ne kadar mahkemesince; 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin hükümlü lehine düzenlemeler içermediği gerekçesiyle 25/03/2014 tarihli ve 2012/13 esas, 2012/22 sayılı ek kararın infazının devamına karar verilmiş ise de; 25/03/2014 olan hüküm tarihi itibariyle 6545 sayılı Kanun’un yürürlükte olmadığı, hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu’nun 5. ve 40. maddesinde yer alan düzenlemeler karşısında yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar şartının gerçekleşmesinin aranmayacağı, ancak bu karara karşı uyarlama yargılaması talep edilebileceği, somut olayda; tedbirin infazı sırasında yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesi uyarınca davaya devam olunabilmesi için aranan şartın “Tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmama” şartı olup, karardan sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle sanığın lehine olan “yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme” şartının getirildiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi gereğince sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilip uyarlama yargılaması yapılması gerektiği gözetilmeden hükmün aynen infazına karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
D) Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesi gereğince sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilip uyarlama yargılaması yapılması gerektiği gözetilmeden hükmün aynen infazına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Bakırköy 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/08/2014 tarihli ve 2012/40 esas, 2012/56 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı’na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine,
30/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.