Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/6972 E. 2020/7576 K. 25.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/6972
KARAR NO : 2020/7576
KARAR TARİHİ : 25.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; kat irtifakı kurulu binada kayıtlı dubleks mesken niteliğindeki taşınmazının bir katının davalı tarafından işgal edildiğini; elatmanın önlenmesi davasının kabulle sonuçlanıp kesinleştiğini bildirerek, 11.640 TL ecrimisilin ait oldukları dönem sonlarından işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı; davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 2010-2011-2012 ve 2013 tarihleri aralığına ilişkin toplam 5.490,00 TL ecrimisilin (2010 yılı için 1.200,00 TL, 2011 yılı için 1.320,00 TL, 2012 yılı için 1.476,00 TL ve 2013 yılı için 1.500,00 TL ) dönem sonları itibarı ile hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. 6100 sayılı HMK’nin 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.
Somut olayda hüküm kısmında dönem sonlarından itibaren faize hükmedilmiş ancak dönem sonları açıklanmamıştır.
Ne varki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyiz edilen hükmün HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 1. fıkrasının ”2010-2011-2012 ve 2013 tarihleri aralığına ilişkin toplam 5.490,00 TL ecrimisilin ( 2010 yılı için 1.200,00 TL’nin dönem sonu olan 31.12.2010’dan, 2011 yılı için 1.320,00 TL’nin dönem sonu olan 31.12.2011’den , 2012 yılı için 1.476,00 TL’nin dönem sonu olan 31.12.2012’den ve 2013 yılı için 1.500,00 TL’nin 31.12.2013’den) itibaren hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde düzeltilmesine hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalının sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı sebeplerle reddine, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,
peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.