Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/33692 E. 2020/17805 K. 08.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/33692
KARAR NO : 2020/17805
KARAR TARİHİ : 08.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.06.1996-28.08.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde kuyumcu kaynak ustası tezgah sorumlusu olarak çalıştığını, kıdem tazminatına esas yazısı gereği 3600 gün prim ve 15 yıl sigortalılık koşuluna istinaden kıdem tazminatına hak kazanmış olması, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi, sigorta kayıtlarının gerçeğe uygun tutulmaması sebepleriyle iş sözleşmesini haklı sebeplerle feshettiğini, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca 08.00-19.00 saatleri arasında, haftanın 2-3 günü ise sabah aynı saatten gece saat 03.00’a kadar haftanın beş günü çalıştığını, müvekkiline çalıştığı süre boyunca fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin dini bayramlar hariç olmak üzere resmi bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, karşılığının ödenmediğini, davacının çalıştığı süre boyunca yıllık izinlerini kullanamadığını ve ücretini de alamadığını belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 28.08.2012 tarihinde emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını,işyerinde haftada beş gün çalışıldığını, 2008 yılından önce süreklilik göstermeyecek şekilde sadece yaz aylarında fazla mesai yapıldığını, 2008-2012 yıllarında fazla mesainin çok nadir yapıldığını, tüm fazla mesai ücretlerinin aylık ücretle beraber ödendiğini, davacının aylık olarak imzaladığı hesap pusulaları ile fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin sabit olduğunu, davacının fesihten sonra tüm haklarını aldığı beyanı ile hem işvereni ibra ettiğini, hem de işverene karşı doğmuş olan tüm haklarından feragat ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve davacı tarafından gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, davacının yerinde bulunmayan bozma isteği ile, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının ödenmeyen yıllık izin ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Kural olarak davaya konu borcun ödenmiş olduğunu gösteren belgeler yargılamanın her aşamasında sunulabilirler. Davanın hukuksal niteliği ve somut olayın özelliği gereği davalı, temyiz aşamasında dahi dava konusu borcu söndüren nitelikte bir belge vermişse, bu belge üzerinde gerekli inceleme yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekir.
Somut olayda,davalı vekili tarafından yargılama aşamasında son celse ve sonrasında temyiz dilekçesi ekinde imzalı ve davacıya ait olduğu belirtilen yıllık izin defteri sureti sunulduğu anlaşılmakla,bu belge değerlendirilmeksizin yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınması hatalıdır.Hal böyle olunca Mahkemece davacıdan belgeye karşı diyecekleri sorularak yıllık izin ücreti alacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.