Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/20494 E. 2020/12913 K. 07.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20494
KARAR NO : 2020/12913
KARAR TARİHİ : 07.10.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER :1) Sanığın katılanlar Serdar ve Ahmet’e karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2018 tarih ve 2016/509 Esas – 2018/3 Karar sayılı kararı
2) Katılan …’a karşı kasten yaralama suçu yönünden istinaf başvurusunun kesinlikten reddine; katılan …’e karşı kasten yaralama suçu yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.05.2018 tarih ve 2018/796 Esas – 2018/1116 Karar sayılı kararı
3) Katılan …’e karşı kasten yaralama suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.07.2018 tarihli ek kararı
4) Katılan …’a karşı kasten yaralama suçu yönünden itiraz isteminin reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.07.2018 tarih ve 2018/130 değişik iş sayılı kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.05.2018 tarih ve 2018/796 Esas – 2018/1116 Karar sayılı kararı ile 18.07.2018 günlü ek kararının sanık tarafından CMK’nin 291. ve 296/2. maddesinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçu yönünden;
İlk derece mahkemesince verilen kararın 5271 sayılı CMK’nin 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan bahisle sanığın istinaf başvurusunun reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.05.2018 tarihli kararının temyizi kabil olmayıp bu kararın 5271 sayılı CMK’nin 279/1-b maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu, sanığın itirazı üzerine dosyanın itiraz merciine gönderilmesi suretiyle itiraz mercii olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 19.07.2018 tarih ve 2018/130 değişik iş sayılı kararı ile vaki itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiği ve bu kararın temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5237 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçu yönünden;
Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihi gözetildiğinde, 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’nin 30687. sayısında yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararından önce kararın verildiği de dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından,
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.07.2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.