YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10802
KARAR NO : 2020/14495
KARAR TARİHİ : 22.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında “Tehdit” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2)Sanık hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3 ve 29. maddelerine göre belirlenen “9 ay 22 gün” hapis cezası üzerinden, TCK’nin 62. maddesi (1/6) oranında takdiri indirim sebebi uygulandığında belirlenmesi gereken ceza miktarı “8 ay 3 gün” hapis cezası iken yazım hatası neticesinde sonuç cezanın “8 ay 3 ay” hapis cezası olarak belirtilmesi,
b)Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nin 53/4. maddesine göre 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde iki kez uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasında TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragrafta yer alan “8 ay 3 ay” ifadesinin hükümden çıkarılması ve yerine “8 ay 3 gün” ibaresinin eklenmesi ve TCK’nin 53. maddesinin uygulandığı (1-6) ve (1-10) paragrafların hükümden çıkarılması suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.