Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/16167 E. 2020/14260 K. 21.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16167
KARAR NO : 2020/14260
KARAR TARİHİ : 21.10.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : 1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/09/2018 tarih ve 2018/455 Esas, 2018/617 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/12/2019 tarih ve 2019/280 Esas, 2019/2530 Karar sayılı kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/12/2019 tarih ve 2019/280 Esas, 2019/2530 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
25.09.2018 tarihli celsede hazır bulunmayan sanık hakkında, iddianamede talep edilmeyen “5237 sayılı TCK’nin 86/3-e, 87/1-d, son” maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen sanık müdafiine 5271 sayılı CMK’nin 226/4. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmasında isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık ile katılan arasında omuz atma meselesi nedeniyle çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda; olayın başlangıç anına dair mobese kamera kayıtlarının çözümünü içeren 21.05.2018 tarihli CD inceleme tutanağında “20.05.2018 günü saat: 21.09.46′ da şahısların tartıştıkları ve şüpheli şahsa gruptan bir şahsın vurduğu” nun belirtilmesi karşısında, ilk haksız eylemin katılanın içerisinde yer aldığı grup tarafından gerçekleştirilmesi nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda (1/4) haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/12/2019 tarih ve 2019/280 Esas, 2019/2530 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/2-a maddesi gereğince “Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.