Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/18368 E. 2020/15474 K. 10.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18368
KARAR NO : 2020/15474
KARAR TARİHİ : 10.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı nezdinde 15.09.2008-15.06.2014 tarihleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretleri ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle feshettiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı dini bayramlarda sadece 2 gün izin kullandığını, diğer ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını iddia etmiş, davalı çalışmadığını savunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının zamanaşımı savunması da dikkate alınarak 26.05.2010-13.06.2014 tarihleri arasında genel tatillerdeki çalışmaları yönünden hesaplama yapılmış, Mahkemece davacı tanık beyanlarına göre dini bayramlarda çalışmadığı kabul edilerek ve ıslah zamanaşımı dikkate alınarak 01.06.2011 tarihinden itibaren resen hesaplama yapılmıştır.
Davacı mevsimlik işçi olarak çalışmış olup, davacının işyerindeki çalışma sürelerine bakıldığında davacının 2011, 2012, 2013, 2014 yılı 30 Ağustos’ta çalışamayacağı anlaşılmakta olup, davacının genel tatil ücreti alacağının işyerindeki çalışma süreleri de dikkate alınarak denetime elverişli bir şekilde hesaplanması gerekir. Bu husus bozmayı gerektirmiştir.
3-Dava kısmi dava olarak açılmış olup, davacının fazla mesai ücret alacağına faiz başlangıç tarihinin dava/ıslah ayrımı yapılarak hükmedilmesi gerekirken tamamına dava tarihinden itibaren faiz hükmedilmesi de hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.