YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9405
KARAR NO : 2020/14332
KARAR TARİHİ : 21.10.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında katılan sanık …’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin ve katılan sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Katılan sanık … hakkında katılan …’e yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2011 tarihli ve 2010-873 Esas ve 2011-680 Karar sayılı ilamının, yargılamaya konu suçun işlendiği 09.10.2013 tarihinden sonra 05.12.2013 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak tekerrüre esas olarak Adana 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1046 Esas ve 2009/845 Karar sayılı İlamının alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, TCK’nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkradan “Adana 14.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2011 tarihli ve 2010-873 esas ve 2011-680 karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşılan” cümlesi çıkartılarak yerine, “Adana 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1046 Esas 2009/845 Karar sayılı ilamı ile TCK’nin 125/1-3-a maddelerinden verilen 1 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması” cümlesinin eklenmesi suretiyle, tekerrüre esas alınan cezanın miktarı yönünden CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3) Katılan sanık … hakkında katılan …’a yönelik silahla kasten yaralama suçundan verilen karara ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında takdiri indirim yapıldığında sonuç ceza olarak “1 yıl 10 ay 15 gün hapis” yerine “1 yıl 11 ay 15 gün hapis” cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK’nin 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasından “1 yıl 11 ay 15 gün hapis” ifadesinin çıkarılarak yerine “1 yıl 10 ay 15 gün hapis” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.