Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2019/6964 E. 2020/4176 K. 20.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6964
KARAR NO : 2020/4176
KARAR TARİHİ : 20.10.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler … ile…’a yönelik)
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan (mağdure sayısınca) mahkumiyetine dair İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.02.2017 gün ve 2017/153 Esas, 2018/53 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden ise karardaki mahkumiyete dair bölümlerin çıkarılarak yerlerine sanığın bu suçtan beraatine yazılması suretiyle düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanığın eylemlerine ilişkin olarak mağdurelerin soruşturma evresindeki çelişkili beyanları, savunma ile bunu destekleyen tanık beyanları, mağdure…’un çocuk izlem merkezinde verdiği ifadesinde sanığın cami içindeki imam odasında kendisine istismarda bulunduğu sırada yanlarında on tane kız öğrenci olduğunu belirtmesine rağmen mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda odaya üç kişinin sığabileceğinin belirtilmesi, İlçe Müftülüğünce gönderilen cevabi yazılarda olayların gerçekleştiği iddia edilen zaman diliminde henüz yaz dönemi Kuran kurslarının kayıt alma aşamasında olduğu ve sanığın görev yaptığı caminin de bu hususta müftülüğe müracaatta bulunmadığının bildirilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin çocuğun cinsel istismarı suçuna yönelik kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı gözetilerek söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf incelemesinde ise; sanığın bu suçu işlediği sabit olmadığından istinaf başvurunun bu yönüyle kabulü yerine suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık müdafisi temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 29.05.2018 gün ve 2018/1599 Esas, 2018/1002 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 20.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.