YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7239
KARAR NO : 2020/4912
KARAR TARİHİ : 10.11.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.04.2018 tarih ve 2017/388 E.- 2018/418 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.09.2020 tarih ve 2020/1057 E.- 2020/772 K. sayılı ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Dava; ticari konut satışından dolayı davalıya ödenen %18 KDV tutarının, Bakanlar Kurulu kararı ile %8’e indirilmesi nedeniyle arada oluşan 47.280,73 TL’nin tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından taraf vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine ilk derece mahkemesince 09.03.2020 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin 09.03.2020 tarihli ek kararının kaldırılarak temyiz istemi konusunda kendisinin karar vermesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz başvurusunun kesin karara yönelik olması nedeniyle reddine karar verilmiş, bu karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre karara yönelik temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi gereğince dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.