YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/8373
KARAR NO : 2020/19574
KARAR TARİHİ : 22.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacı işçinin davalı işyerinde satış yöneticisi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının taleplerinin haksız olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda verilen 16.02.2016 tarihli, 2015/60 Esas, 2016/61 sayılı karar ile yetkisizlik kararı verilerek …İş Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmiştir. Söz konusu kararın temyizen incelenmesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan ) 7. Hukuk Dairesi’nin 25.04.2016 tarihli, 2016/11862 Esas, 2016/9184 Karar sayılı ilamı ile “…İşin yapıldığı yer olan Trabzon Mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilmeden dosya ile ilgisi bulunmayan …Mahkemelerinin yetki olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup karar bozulmalıdır.” gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek devam edilen yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.
İş Kanunu’nun 46. maddesine göre, yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmidört saat dinlenme hafta tatilidir.
Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde, cumartesi çalışmasından bahsetmiş ancak pazar çalışması iddiasında bulunmamıştır. Pazar günleri çalışma yapmadığı anlaşılan davacı, İş Kanunu’nun 46. maddesine göre hafta tatili iznini kullanmıştır. Buna göre, Mahkemece hafta tatili ücreti talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.