Yargıtay Kararı 3. Hukuk Dairesi 2011/14161 E. 2011/20297 K. 12.12.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/14161
KARAR NO : 2011/20297
KARAR TARİHİ : 12.12.2011

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava dilekçesinde; tarafların ayrı yaşadıklara ve işi ve geliri bulunmayan davacının nafakaya ihtiyacı bulunduğu ileri sürülerek davacı eş için aylık 450 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiş, mahkemece TMK.’nun 197.maddesi uyarınca davacının ayrı yaşamda haklı olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Mahkemece yukarıda belirtilen gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı boşanma davasının reddinden sonra halen ayrı yaşadıklarını ileri sürerek TMK.’nun 197.maddesi uyarınca tedbir nafakasına hükmedilmesini istemiştir. Gerçekten de davalının 05/05/2009 tarihinde açtığı boşanma davasının reddine karar verildiği dosya kapsamı ile sabittir. Boşanma davası açılmakla taraflar başkaca hiçbir şart aranmaksızın ayrı yaşam hakkına sahip olurlar. Ancak davanın reddedilip kesinleşmesi halinde esas olan birliğin tekrar kurulması olup, birliği yeniden tesis etme görevi açtığı boşanma davası reddedilen kusurlu eşe aittir.Dosya kapsamından açtığı boşanma davası reddedilen davalı kocanın ayrı yaşamı sona erdirmek için hiç bir girişimde bulunmadığı, davacı eşini eve davet etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının ayrı yaşamda haklı olduğu kabul edilerek, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.