YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/11799
KARAR NO : 2020/10947
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/1, 62, 52/2, 53, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın uçak bileti almak için katılanın kredi kartını istediği, katılanın son ödeme tarihine kadar sanığın borcunu ödemesi şartıyla kredi kartını sanığa verdiği ancak sanığın söz konusu kredi kartını devir amacı dışında kullanarak kredi kartının 1.000 TL’lik limitini, ayrıca kredi kartına bağlı maaş hesabından da 1.600 TL’sini kullandığı ve kredi kartını katılana geri teslim etmediği, sanığın bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;
Sanık savunması, katılan beyanı ve dosyadaki delillerle sanığın katılandan aldığı kredi kartını teslim amacı haricinde kullanarak, katılanın rızası dışında kredi kartı ve buna bağlı banka kartındaki parayı çekmesi, kullanması eyleminin; TCK’nın 245/1. maddesinde tanımlanan “banka veya kredi kartının kötüye kullanılması” suçunu oluşturmasına karşın vasıfta hataya düşülerek, güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK’nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK’nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.