YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1095
KARAR NO : 2020/12163
KARAR TARİHİ : 14.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın kendisini belediye çalışanı olarak tanıtıp katılandan … diye bilinen yere adına bırakılacak para ve faturaları alıp gelmesini istediği akabinde telefonunun şarjının bitmek üzere olduğunu söyleyip, kendisine ulaşabilmek için katılanın telefonunu istediği, katılanın da cep telefonunu verdiği ancak geri döndüğünde sanığı bulamadığı ve sanığın bu şekilde hileli eylemlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamından atılı suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Katılan …’ün gerekçeli karar başlığında “mağdur” şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle TCK’nın 53/3. fıkrasında yapılan değişikliklerin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın müştekinin zararını karşılamak için ifade verdiğine ancak kendisine bir daha bilgi verilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.