YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11666
KARAR NO : 2020/15603
KARAR TARİHİ : 05.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mahkeme tarafından ”…Katılan sanık …’ın yolun içerisine traktörünü park edip diğer katılan sanığın bu traktörü çekmesini söylemesi üzerine traktörü çekmeyip tartışmayı başlatmak şeklindeki eylemi haksız tahrik olarak değerlendirilmiş….” şeklindeki gerekçe ile sanıklar hakkında TCK’nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanıkların silahtan sayılan kürek ve sopa ile yaptıkları eylem neticesinde, sanık …’ın kardeşi olan katılan …’daki yaralanmanın, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını orta (4.) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanıklar hakkında TCK’nin 86/1 maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK 61 ve TCK 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gözetilerek, makul oranda alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanıkların 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3 maddeleri uyarınca belirlenen cezalarından, katılan …’ın hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d maddesi uyarınca bir
kat artırım uygulanması, tayin edilen cezaların 5 yıldan az olması halinde ise 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nin 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım uygulanmadan doğrudan TCK’nin 87/1-d-son maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezalarına hükmedilmesi,
3) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan,

iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 05.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.