YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/7765
KARAR NO : 2020/16807
KARAR TARİHİ : 12.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Her ne kadar Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 10.06.2014 tarihli 2012/9894 Esas 2014/7852 sayılı kararıyla, sanıkların olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdureye yönelik alıkoyma eylemlerinin TCK’nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğundan bahisle, ilk derece mahkemesince kurulan hükümler bozulmuş ise de; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanıklar tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyecek olup, bu haliyle sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin TCK’nın 109/1, 109/3-b-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,
Yasaya aykırı, sanıklar …’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.