YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1845
KARAR NO : 2020/5095
KARAR TARİHİ : 13.10.2020

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1a, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre; olay günü saat 03.45 sırlarında …’nın yönetimindeki çekici ve römork ile meskun mahal dışı, iki şeritli, yedi metre genişliğindeki yolda seyir halindeyken, kaza mahali olan yere geldiğinde yolun sağına taşmış vaziyette durmakta olan sanık …’ın yönetimindeki kamyonun arkasına çarpması şeklinde meydana gelen ve sanık …’ın kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda,
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin lehe hükümleri uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.