YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/20205
KARAR NO : 2020/11673
KARAR TARİHİ : 14.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza vermekten vazgeçilmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.
1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından sanık … müdafisi, katılan … vekili ile katılan sanık … müdafisinin temyiz davası istekleri hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık …’in, katılanlar … ile …’a, sanık …’in katılan …’a yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddeleri uyarınca katılanlar …, … ile …’ın tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
3- Diğer hükümlerin temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a) Sanık …’in, katılan …’a yönelik tehdit, katılan …’a yönelik kasten yaralama, sanık …’in, katılan …’a yönelik tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan … ile … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
b) Karşılıklı hakaret nedeniyle verilen ceza vermekten vazgeçilmesine dair kararların temyizinde;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Karşılıklı hakaret nedeniyle TCK’nın 129/3 ve CMK’nın 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığı yerine ceza vermekten vazgeçilmesi şeklinde karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık …, katılan sanıklar … ile … müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMK’nın 322. maddesi uyarınca, kararın ilgili kısımlarındaki “TCK’nın 129/3. maddesi gereğince, olayın mahiyetine göre takdiren sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresi çıkarılıp, yerine “TCK’nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı” ibaresi yazılmak suretiyle tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.