YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/18038
KARAR NO : 2012/1083
KARAR TARİHİ : 18.01.2012

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın indirilmesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada aylık 500,00-TL olarak ödenen iştirak nafakasının 150,00-TL’ye indirilmesi talep ve dava edilmiş, mahkeme, davayı reddetmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
TMK’nın 182/2 fıkrasına göre velayet kendisine verilmeyen taraf çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.TMK’nın 331. maddesi hükmüne göre de, durumun değişmesi üzerine hakim, nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır. Somut olayda iştirak nafakasının 500,00-TL olarak belirlendiği 28.12.2009 tarihinde nafaka yükümlüsü baba; aile hekimi olarak görev yapmakta olup maaşı 7.391,22-TL’dir. İş bu nafaka indirim davasının açıldığı tarihte ise baba Tıpta Uzmanlık sınavını kazanarak 23/08/2010 tarihinden itibaren … Üniversitesi Hastanesinde Araştırma görevlisi olarak çalışmaya başlamış ve maaşı 2.163,00-TL’ye düşmüştür.
Hal böyle olunca; mahkemece, davacı babanın sosyal ve ekonomik durumu ile 2005 doğumlu müşterek çocuğun ihtiyaçları karşılaştırılarak, önceki nafaka takdirinde kurulan dengeyi koruyucu, müşterek çocuğun ihtiyaçlarını asgari ölçüde karşılayacak, davacı babanın geliri ile de orantılı olacak şekilde öğretmen annenin yükümlülüğü de gözetilerek “hakkaniyete” uygun nafakanın yeniden belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.