Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/23554 E. 2012/44404 K. 30.10.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/23554
KARAR NO : 2012/44404
KARAR TARİHİ : 30.10.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret ve kasten yaralama
HÜKÜM : Ceza vermekten vazgeçilmesine ve mahkumiyet

Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/457 E., 2009/40 K. sayılı, 27.01.2009 günlü sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen ceza vermekten vazgeçilmesine ve kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının şikayetçi-sanık … ve şikayetçi-sanık … tarafından temyizi üzerine, dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 29.05.2012 gün, 18307-15253 sayılı ilam ile “Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 Sayılı CMK.nun 234.maddesindeki hakları hatırlatılmayan müşteki-sanıklar … ve …’nin aynı kanunun 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca müşteki sıfatıylada hükmü temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede, yapılan yargılamada karşılıklı olarak birbirlerinden şikayetçi olan müşteki-sanıklar … ve …’ye 5271 Sayılı CMK.nun 234.maddesindeki hakları hatırlatılarak talepleri halinde davaya katılıp katılmayacağı konusunda aynı Kanunun 238.maddesi uyarınca olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi” gerekçesiyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilip,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2012 gün ve 2009/144372 sayılı itirazı üzerine dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün, 1229-1768 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında” Yasanın 99. maddesiyle, 5271 Sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 Sayılı Yasaya eklenen Geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamada karşılıklı olarak birbirlerinden şikayetçi olan müşteki-sanıklar … ve …’ye 5271 Sayılı CMK.nun 234.maddesindeki hakları hatırlatılarak talepleri halinde davaya katılıp katılmayacağı konusunda aynı Kanunun 238.maddesi uyarınca olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı ise de, şikayetçi-sanıkların 27.01.2009 günlü oturumdaki karşılıklı şikayetlerinin kendilerine yönelik işlenen hakaret ve kasten yaralama suçundan açılan kamu davasına katılma istemi niteliğinde olduğu gözetilerek; temyiz aşamasında Yargıtay tarafından 5271 sayılı CMK.nun 237. maddesinin 2. fıkrası uyarınca şikayetçi-sanıklar Zülfikar ve İhsan’ın katılma talebi olarak değerlendirilen bu isteminin kabulüne karar verilerek hükmün esastan incelenmesi gerektiği anlaşılmakla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
Dairemizin 29.05.2012 gün ve 18307-15253 sayılı ilamının KALDIRILMASINA,
Suçtan zarar gördüğü açıkça belli olan şikayetçilerin 5271 Sayılı CMK’nun 237/2. maddesine göre davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
1- Sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 Sayılı TCK.nun 129/3.maddesi uyarınca hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında adli para cezası tayin edildikten sonra 129/3. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş katılan-sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Yasanın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ sanıklar … ve …’nin 5237 Sayılı TCK.nun 125/1, 62, 52/2. maddeleri gereğince 1.500.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına

ve 5237 Sayılı TCK.nun 129/3.maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “5237 Sayılı TCK.nun 129/3.maddesi ve 5271 Sayılı CMK.nun 223/4-c maddeleri uyarınca sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanıklar hakkındaki kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın mahkemece yapılacak basit bir araştırma sonucu belirlenen maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, katılanların maddi bir tazminat talebi bulunmadığı gibi, dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, sanıklara yüklenen kasten yaralama suçundan doğan maddi bir zararının bulunmadığının anlaşılması karşısında; suç tarihi itibari ile engel sabıka kaydı bulunmayan sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “karşılıklı olarak birbirlerinin zararlarını gidermedikleri ve tarafların uzlaşamadıkları….” şeklindeki dosya içeriğine uygun düşmeyen, yetersiz ve yasal olmayan olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan-sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.