YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/605
KARAR NO : 2020/17410
KARAR TARİHİ : 07.12.2020

MAHKEMESİ : Antalya 10. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait Hastanede yemekhane bölümünde garson olarak dava dışı alt işverenler nezdinde çalıştığını, iş sözleşmenin emeklilik nedeniyle sona erdiğini ancak alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı def’ini öne sürerek, davacının kendi işçileri olmadığını, alacaklarından dava dışı hizmet alımı yaptıkları firmaların sorumlu olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının asıl işveren olarak davacı alacaklarından sorumlu olduğu, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca gibi fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.
İstinaf:
Karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, özetle, “asıl işveren olan istinaf talebinde bulunan davalı kurumun davacının işçilik alacaklarından 4857 sayılı İş Kanunu 2. maddesi uyarınca sorumlu olduğu ve istinaf gerekçelerinin soyut olduğu görülmüş olup bu itibarla; dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı ” gerekçesi ile davalı başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- 4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır.
Somut uyuşmazlıkta Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti alacağının işçinin son çıplak ücreti yerine giydirilmiş ücret miktarı üzerinden hesaplanması hatalıdır.
3- Davalı tarafça davacıya ait bordrolar sunulmuş olup, sunulan bordroların bir kısmında fazla çalışma ve genel tatil ücreti tahakkuku olduğu görülmüş ise de hükme esas alınan raporda bu belgelerin değerlendirilmediği anlaşılmaktadır.
Mahkemece, fazla çalışma ve genel tatil ücreti tahakkuku olan bordrolar değerlendirilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.