Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/11139 E. 2020/16625 K. 17.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11139
KARAR NO : 2020/16625
KARAR TARİHİ : 17.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanığın istinabe suretiyle savunmasının alındığı 16.03.2016 tarihli duruşmada, kimlik tespiti yapılmadan, iddianame ve ekleri okunmadan, kişisel ve ekonomik durumu hakkında kendisinden bilgi alınmadan, yasal hakları hatırlatılmadan ya da önceki kimliği ve hakları tahtında, usulüne uygun savunması alınmadan yargılama yapılarak mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 147. ve 191. maddelerine muhalefet edilmesi,
2) Gerekçeli karar başlığında müşteki …’ın ad, soyad ve açık kimlik bilgilerinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/2-b. maddesine muhalefet edilmesi,
3) Sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarında, daha önceden müştekiler Muhammet Durmaz ve … ile aralarında tartışma geçtiğini, olay günü de karşılaştıklarında tartıştıklarını ve kendisine vurduklarını, bu nedenle kendisinin de vurduğunu söylemesine, müştekilerin ise aksini iddia etmelerine göre, bu halde ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanların bulunduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (1/4) uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi sonucu sanık hakkında fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle

değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.